Nadere informatie over Oude Delft 69
 
Kadasternummer 1832 E 557-559
Wijk en huisnummer in de 19e eeuw Wijknummer 1 – nummer 69
Verpondingsnummer in de 18e eeuw 3593
Monumentnummer + jaartal Nummer 79, 1895
Uit Architectuurgids Delft

Overige bronnen:

  • Kadastrale Atlas Zuid-Holland 1832, deel 5 Delft (Gemeentearchief)
  • Henri Ett, Het Delftse Grachtenboek, 1973
  • C.D. Goudappel, Delftse historische Sprokkelingen, Grepen uit de geschiedenis van Delft en omstreken. Elmar B.V., Delft 1977
  • De Indische Instelling te Delft, meer dan een opleiding tot bestuursambtenaar. 125 jaar verzamelen. Volkenkundig Museum Nusantara Delft, 1989.
  • Arthur Japin, De zwarte met het witte hart, 1997.
  • Cees Fasseur, De Indologen, Ambtenaren voor de Oost 1825-1950. Aula, 3e druk, 2003.
  • Wim Weeve, Indisch Onderwijs in een oorlogsmagazijn, Artikel in Delf, winter 2011.
  • Architectuurgids Delft, onderdeel Appartementsgebouw Voormalige Indische Instelling.
  • Joop W. de Blij, Oorlog en Verzet in de Prinsenstad 1940 – 1945, 2013.
  • Wim Weeve, Huizen in Delft in de 16e en 17e eeuw, 2013.
  • Arnold Wentholt, Highlights from Museum Nusantara Delft, 2014.
  • Register van Inschrijving voor de Inrigting van Onderwijs in de Taal- Land- en Volkenkunde van Nederlandsch Indie te Delft van de volgende jaren:
    • 1864 – 1870
    • 1871 – 1878
    • 1878/79 – 1882/1883
    • 1882/83 – 1891/92
    • 1891/92 – 1899/1900
  • B-1-75d-6 (91)Multatuli in Delft, Henri Adolf Ett. 1. Eeuw geleden begon kruistocht. 2. Vergeefse sollicitatie als leraar land- en volkenkund bij Indische Instelling. 3 – 4 In vier jaar tijd – van 1875 – 1881 – hield hij rond 250 lezingen.

    B-1-47d-180 Multatuli in Delft, Henri Adolf Ett

    Delftsche Courant zaterdag 22 oktober 1960

    In een krantenartikel “Multatuli in Delft, Vergeefse sollicitatie als leraar land- en volkenkunde bij Indische Instelling” staat het volgende te lezen.

    “In zijn vierde bundel Ideeen, welke tussen oktober 1867 en april 1872 geschreven werd, vertelt Multatuli dat hij “op uitnoodiging van eenige jongeleden der Delftsche school (zijn) diensten aanbood als leeraar in ’t Mahomedaansch Recht, Indische Land- en Volkenkunde, en nog ’n paar vakken.” Of hier gesproken kan worden van een serieuze kandidatuur is in het archief van de Indische Instelling niet meer na te gaan. Maar in ieder geval “werd (er) ’n ander benoemd”, zoals Dekker nog opmerkt.

  • Dik van der Meulen, biografie over Multatuli, blz. 688, 704 en 715 over lezingen van Multatuli en zijn mogelijke docentschap aan de Indische Instelling. Dat is hij nooit geweest.

Gemeentepolitie

  • Jaarverslagen gemeentepolitie 1947 – 1954, 1955 – 1960 en 1961 – 1964.
  • Dossier Formatie-aangelegenheden 1958 - 1962
  • Formatie van het personeel 1958 - 1962
  • Personeelszaken en Formatie 1952, 1967 - 1968
  • Dossier officiele ontvangsten aan Bureau van Politie 1953 - 1966
  • Uitzending van Personeel naar Indonesie, 1949
  • Beleidsplan Politie 1989, Tweede Kamer der Staten-Generaal, vergaderjaar 1989 - 1990

Gemeente Delft

  • Verslag van den toestand der gemeente Delft over de jaren 1901, 1902, 1905, 1910, 1915, 1924, 1925, 1950.
  • Burgerjaarverslag over 2000 en 2002
  • Jaarboek Bestuursinformatie, gemeente Delft, 1994.

Eigenaren en Bewoners Generaliteitsmagazijn/Indische Instelling

Het zuidelijke pand van de twee is als Generaliteitsmagazijn altijd in het bezit van de overheid geweest. Als deel van het weeshuis, cq het genaast Barbaraklooster, is het na de Reformatie aanvankelijk door de stad aan de Staten Generaal verhuurd. Van 1734 (Waarbrief 6 F folio 6) tot circa 1815 was het eigendom van de Staat, daarna weer van de stad. Als bedrijfsgebouw is het ook al die tijd niet particulier bewoond geweest. Het heeft achtereenvolgens dienst gedaan als Generaliteitsmagazijn, Kazerne, Hogere Burgerschool, Indische Instelling, Politiebureau/Brandweerkazerne en tenslotte als deel van het huidige appartementencomplex

Bewoners van het Wapen van Holland:

jaartal naam bron
-1678 Frans Meerman en Emerentia van Adrichem gezien familiewapen en begraafboek Oude Kerk 1678
     
1749 Oud-burgemeester Gaspar (Gasparsz) van Kinschot en zijn vrouw Catarina van Dedel met twee kinderen en vijf dienstboden, een koets en twee paarden. Inwonend: Vrouwe Wilhelmina Louisa Hesselt van Dinther, weduwe van colonel Roeland van Kinschot Impost 1749 verp nr 3593
1786-1788 Sociëteit Patriottengenootschap  
1795 - ca 1870? Militaire kazerne  
1870-1895 ?  
1895-1900 Indische Instelling  
1901-1995 Politiebureau Gemeente Delft  
sinds 1998 Appartementwoningen  

Eigenaren van het Wapen van Holland:


jaartal naam bron
1620 Symon Jacobsz van der Gracht verponding 1620
  Joost Jacobsz van Adrichem  
1626-1681 Frans Meerman
en zijn vrouw (later weduwe) Emerentia van Adrichem
Koopbrieven van “Het Wapen van Holland”, uit Collectie Beresteyn (Nationaal Archief, Collectie nr. 197, inventarisnummer 1844)
1681 Johan Meerman(overleden 1729) Idem.
1729 -1764 Gaspard Rudolph van Kinschot
en zijn vrouw Catharina Maria Dedel
bij vererving. Catharina Dedel was een nichtje van de in 1729 overleden Johan Meerman, op grond van testament 1-21-1713 van Anna Catharina Meerman & Philip Dedel bij notaris Swalmius, beiden overleden in 1718.
Kinschot eigenaar bij taxatie van de verponding in 1731.
1764-1765 Johannes Kleijenbergh & Maria Heijlebeek Waarbrief 6 T 251v
1765-1786 Pieter Hendricksz Kocq, burgemeester Waarbrief 6 V 111v
1786-1788 Genootschap van Wapenbeoefening onder de spreuk tot herstel der Delftse schutterij voor Vrijheid en Vaderland Waarbrief 7 F 390v
1788-ca 1815 Raad van Staten der Verenigde Nederlanden Waarbrief 7 G 145
sinds ca. 1815 Stad- cq Gemeente Delft  

Terug naar Oude Delft 69